Konutlar genellikle, yukarıdaki özelliği gereği kerpiç evler ve betonarme binalardan oluşmaktadır. Her iki türdeki yapı yan yana kendisini belli eder.

                        Giyim   :

            Sarıgöl ve çevresinde özellikle giyim ve kuşam hususunda dikkate değer tarafları vardır. Modern ve medeni giyim  ilçe merkezinde daha hakimdir. Yaşlı kadınlar başa çivili veya beyaz yaşmak örter.İç çamaşırı olarak yerli dokuma gömlek, üzerine fistan veya örme yelek,ceket veya uzun kollu kazak giyilir.Bele peştamal takılır.Ayakta şalvar, kalınca siyah çorap, topuksuz ayakkabı giyilir.Genç kızlar aşırı olmamak kaydıyla modaya uygun giysiler giyerler.Ziynet eşyası olarak altın zincir, sarı lira, beşibiryerde, kollarda bilezik takma adettir.

            Erkekler ise Türk Kıyafet Kanununa uygun, şapka, gömlek, yelek, ceket, pantolon, ayakkabı giyerler. Bayram, düğün veya özel günlerde çoğu esnaf kravat takar.Bazı köylerde kadınların başlarına fes denilen boncuklu veya küçük altınlarla süslenmiş bir başlık giyip,üstüne oyalı yemeni,pullu al krem veya boncuklu çember bağlanarak süslenir 

Adetler     :

            İlkbahar aylarında yağmur duasına çıkılır. Hali vakti yerinde kişiler Ramazan Bayramı’nın  ilk günü ilçe halkını bayram yemeğine davet edip, yemekli dua ve adak keser.

Küçük çocuklarda görülen isilik ve pişiklere karşı Emcelli köyü yakınlarındaki Sarısu’dan yıkamak çamurdan yaraları sarmak adettir.

Düğünler      :

   İlçe merkezinde ve köylerinde kız isteme görücü usulüyledir. Erkek tarafı beğendiği tarafın (kız tarafına) evine önce kadın görücüler gönderir. Kız tarafının rızası alındıktan sonra erkek tarafından dört-beş kişi söz kesimi için kız evine gider. Allah’ın emri Peygamberin kavli üzerine sizin kızı oğlumuza istiyoruz derler. Kız evi müspet cevap verirse, kıza bellilik nişan (Bir bilezik veya küpe gibi) verilir. Nişan günü tespit edilir. Belli edilen günde erkek tarafının ve kız tarafının tüm hısım ve akrabalar ile eş dostları nişana davet edilir. Nişan yüzükleri takıldıktan sonra damat ve gelin adayı birlikte oynar, oyun bitince erkek tarafı getirdiği takıları kıza takar. Daha sonra ise hısım, akraba ve davetliler para ve eşya gibi hediyeleri kız evine armağan eder. Para ve eşyaların kimler tarafından verildiğini yüksek sesle duyurma adet halindedir.

            Nişan töreninden sonra düğün zamanı iki aile tarafından tespit edilir. Ekseri Cuma günü akşamı başlayan düğünler Pazar günü öğleye kadar sürer. Bu süre içerisinde yemek yenir, bol suretle alkol alınır ve eğlenceler tertiplenir. Erkek tarafı gelin almaya Pazar günü öğle namazından sonra gider. Daha sonra damat ve damadın babası düğünün mübarek olması için tebrik edilerek düğün sona erer.

            İlçe folklor yönünden pek zengin değildir. Kendisine mahsus belirli oyunları yoktur. Ekseriye milli oyunlardan çeşitli zeybekler oynanır. Kadınlar daha ziyade Rumeli ve Doğu Anadolu oyunlarından esinlenen oyunlar oynar.

            İş ve çalışma hayatında karakteristik ve orijinal bir hareket yoktur. Merkezde serbest meslek erbabı çoğunlukla küçük tamir, torna, freze atölyeleri şeklinde faaliyet gösterir. Eylül ayı kuru üzüm üretiminin sonu ve bunun pazarlanması ayı olduğu için çalışma hayatının en canlı zamanını oluşturur. Hemen hemen her ticari faaliyet bu aya göre kendini ayarlar. Mart ayı ise tütüncülerin gelirlerini elde etme ayı olduğu için ayrı bir canlılık verir. Fakat iş ve çalışma hayatı çiftçinin kuru üzümü satma ve onu piyasaya aktarması ile canlılık gösterir.

                 İlçeye mahsus ve orijinal iş ve çalışma kolları yoktur.